خونه مون عیدا پر مهمونهمیرن مهمونا از اونا فقطآشغالِ میوه به جا می مونه!

کجاست اون کیوی؟ چی شد نارنگی؟کجا رفت اون موز ؟! خدا می دونه !

جعبه خالی ِ شیرینی هنوزگوشه ی طاقچه پیش گلدونهعطرش پیچیده تا آشپزخونهشیرینیش کجاست؟ خدا می دونه

میرن مهمونا از اونا فقطجعبه ی خالی به جا می مونه!

از بس خونه رو به هم می ریزنآدم مثل اسب(!) تو گِل می مونهیکی نیست بگه خداوکیلیجای پوست پسته توی قندونه؟!

قند نصفه ی عموجون هنوزخیس و لهیده ته فنجونهحالا خداییش قندش مهم نیستکنار اون قند نصف دندونه!

میرن مهمونا از اونا فقطنصفه ی دندون به جا می مونه!!

پسته ی خندون، بادوم شیرینفندق در باز، مال مهمونه

«پرسید زیر لب یکی با حسرت»:که از این آجیل، به غیر از تخمه،واسه ما بعدها چی چی می مونه؟