خراسان:تحقيقات پليس در اين باره زماني آغاز شد که پسر جواني به دادسراي رسيدگي به جرايم جنايي تهران رفت و مدعي شد از سوي دختري ناشناس فريب خورده است. او در اين باره به بازپرس شعبه دوم گفت: مدتي قبل در فيس بوک با دختري که خودش را نازنين معرفي مي کرد آشنا شدم. بعد از چند مرتبه چت کردن، به نازنين علاقه پيدا کردم و به او پيشنهاد دوستي دادم. او هم اين پيشنهاد را قبول کرد اما گفت براي شروع دوستي بايد ۶۰هزار تومان به عنوان کادو به او بدهم.
من هم که شيفته او شده بودم اين شرط را قبول کردم و ۶۰هزار تومان به حسابي که او گفته بود واريز کردم. بعد از آن اميدوار بودم رابطه ام با نازنين صميمي تر شود اما او ديگر جواب پيام هايم را نداد. آن زمان بود که فهميدم فريب او را خورده ام و همه اين کارها نقشه اي براي فريبم بوده است. به دنبال اظهارات اين جوان، افسران پليس فتا تحقيقات خود را در اين باره آغاز کردند.
هرچند فرد ناشناس از اين راه مبلغ ناچيزي را به دست آورده بود اما اين امکان وجود داشت که با همين شگرد از افراد ديگري نيز کلاهبرداري کرده باشد. تجسس ها در اين باره نشان مي داد کلاهبردار ناشناس دختر نيست و او فقط از اين عنوان براي فريب طعمه اش استفاده کرده است. در حالي که ماموران در گام هاي نخست تحقيق در اين باره بودند، چند جوان ديگر نيز به دادسرا رفتند و ضمن بازگو کردن اتفاق مشابهي که برايشان رخ داده بود، اعلام کردند فريب فرد ناشناسي را خورده اند.
اظهارات شاکيان حاکي از آن بود کلاهبردار اينترنتي از هر کدام از آنان مبالغي بين ۶۰ تا ۳۰۰ هزارتومان کلاهبرداري کرده است. يکي از آن ها به ماموران گفت: دوستي من و نازنين چند ماه طول کشيد. من بدون اين که از نقشه او خبر داشته باشم با او طرح دوستي ريختم و حتي پيشنهاد ازدواج دادم. در حالي که به نازنين اطمينان پيدا کرده بودم يک روز از من ۳۰۰هزارتومان پول خواست تا شهريه دانشگاهش را پرداخت کند. او گفت يک هفته بعد پولم را پس مي دهد. من هم خيلي سريع اين پول را به حسابي که گفته بود واريز کردم اما از آن روز به بعد خبري از او نشد.
افسران فتا در جريان تحقيقات خود تلاش کردند از طريق حساب بانکي که پول هاي مالباختگان به آن واريز شده بود به سرنخي از کلاهبردار ناشناس دست پيدا کنند اما اين کار ثمري نداشت. چرا که اين حساب با استفاده از مدارک جعلي افتتاح شده بود. بر اساس اين گزارش تحقيقات در اين باره همچنان ادامه دارد.
