برگ های آن متناوب و باریک و دراز و به رنگ سبز تیره است. جو از نظر کاشت به دو دسته تقسیم می شود، جو بهاره و جو پائیزه.
جو بهاره در بهار کشت می شود و احتیاج به سرمای زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه می دهد در حالی که جو پائیزه در پائیز کشت می شود و محتاج سرمای زمستان است.
برخی از خواص دارویی جو:
• به هضم غذا کمک می کند.
• سطح کلسترول بد را کاهش می دهد.
• از ابتلا به بیماری های قلبی - عروقی پیشگیری می کند.
• از نارسایی قلبی پیشگیری می کند.
• از ابتلا به دیابت جلوگیری می کند.
غله جو به خاطر داشتن فیبر رژیمی فراوان، به هضم غذا کمک بسیار خوبی می کند. این ماده غذایی با تحریک باکتری های مفید در روده خطر ابتلا به هموروئید و سرطان روده را کاهش می دهد. جو حاوی یک ماده پایین آورنده کلسترول، به نام "اسید پروپیونیک " است که توسط فیبر نامحلول موجود در خود تولید می شود.
جو برای سلامت قلب نیز دارای خواص فراوانی است. این ماده غذایی از آن جا که سطح کلسترول را کاهش می دهد، موجب کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی - عروقی و نارسایی های قلبی نیز می شود.
جو سرشار از ماده معدنی منیزیم است و کمبود منیزیم نیز باعث افزایش مقاومت سلول به انسولین شده و به بالا رفتن قند خون و در نتیجه دیابت منجر می شود.
