اوتیسم (درخودماندگی) یک اختلال رشدی دوره کودکی است که علاجی ندارد.

کودکان مبتلا به اوتیسم مشکلاتی در تعامل اجتماعی و برقراری ارتباط دارند، و ممکن است به رفتارهای تکراری دست بزنند.

علائم رایج اوتیسم اینها هستند:

درخودفروفته، بی تفاوت و بی اعتنا به نظر رسیدن.

عدم پاسخدهی هنگام صدا کردن نام شخص.

عدم برقراری تماس شخصی با دیگر افراد.

اشکال در برقراری ارتباط با دیگران.

انجام دادن حرکات یا رفتارهای تکراری مانند تکان دادن، تابیدن، یا وررفتن با خود.

بی علاقگی یا اکراه نسبت به اداهای بدنی.

دیر زبان باز کردن و تاخیر در رشد زبانی.

ندانستن چگونه بازی کردن با دیگر کودکان.